صریح آنها طفره میروند؟ این سکوتها و موضعگیریهای گزینشی، بیش از آنکه نشانه شجاعت باشد، نشاندهنده محاسبهگری رسانهای و ترس از ریزش مخاطب است.
مخاطب امروز آگاهتر از گذشته است. جامعه بهخوبی تفاوت میان همدردی صادقانه و ژستهای نمایشی را تشخیص میدهد. مرجعیت اجتماعی با سکوتهای یکطرفه و فهم ناقص از واقعیت شکل نمیگیرد
.
